شمارهٔ ۱۵۱
هوش مصنوعی: این شعر به بی‌نظمی و آشفتگی اوضاع زمانه اشاره دارد و می‌گوید که مانند چوپانانی که از گله نگهداری کنند، در این دنیا کسی نیست که سر و سامانی به امور بدهد. همچنین از خواننده می‌خواهد که به غم‌های بیهوده توجه نکند، زیرا عمر انسان نیز کوتاه و محدود است.
احدات زمانه را چوپایانی نیستو احوال جهان را سر و سامانی نیست
هوش مصنوعی: دوران کنونی چونانه بینظم و آشفته است که هیچکس مسئولیت آن را بر عهده نمیگیرد و وضعیت جهان به حال خود رها شده است و هیچ نظم و ترتیبی ندارد.
چندین غم بیهوده بخود راه مدهکین مایةۀ عمر نیز چندانی نیست
هوش مصنوعی: به خودت اجازه نده که به غم‌های بیهوده بپردازی، زیرا عمر هم مدت زیادی ندارد و ارزشش را ندارد.