شمارهٔ ۱۵۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، بلبل که به خاطر دلشکسته‌اش به شدت نالان و غمگین است، از شاخ درخت آواز می‌خواند. او مانند ابرها که از درد و محنت می‌بارند، گریان است. دیگران می‌گویند که جهان زیباست، اما بلبل می‌بیند که این زیبایی در واقع به مانند یک محفل ماتم و اندوه است.
بلبل نالان ز شاخ چون دلشده‌ای‌ستگریان ز برش ابر چو محنت‌زده‌ای‌ست
هوش مصنوعی: بلبل، غمگین و نالان، به شاخ درخت نشسته و دلش پر از اندوه است، او مانند گلی است که از روی درد و غم، اشک میریزد. مانند ابر که به خاطر مصیبتها و دشواریها اشک میبارد.
گویند جهان خوش است ای مه چه خوشی؟کز گریه و ناله همچو ماتمکده‌ای‌ست
هوش مصنوعی: می‌گویند دنیا زیباست، ای ماه! اما این زیبایی در چیست؟ اینجا بیشتر شبیه یک مکان سوگواری است که پر از اشک و ناله است.