شمارهٔ ۱۹۹
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و فداکاری عاشقانه اشاره دارد. گوینده از جان و جوانی‌اش برای محبوبش می‌سوزد و نشان می‌دهد که عشق او مانند باد در هر سخن و عملش جاری است. همچنین، با اشاره به اینکه سخنانش همچون باد در فضا پخش می‌شود، بیان می‌کند که عشق و اشتیاقش بی‌حد و مرز است.
ای داده مرا جان و جوانی بر باددادم ز پی تو سوزیانی بر باد
هوش مصنوعی: ای کسی که جان و جوانیام را به تو دادهام، برای رسیدن به تو عشق و سوزیانی را فدای تو کردم.
در هر سخنی چو باد می آویزیتا چون سخنم همی نشانی برباد
هوش مصنوعی: هر جا که سخن میگویم، مانند بادی در آن میپیچم تا نشان از آن سخن بار دیگر از بین نرود.