شمارهٔ ۲۰۳
هوش مصنوعی: این شعر از احساس عمیق محبت و وابستگی سخن میگوید. شاعر میگوید که بدون حضور و یاد محبوبش، هیچ چیزی برایش خوشایند نیست. حتی اگر محبوب به او فکر نکند، او هرگز نمیتواند غم او را فراموش کند و این غم برایش همیشه باقی خواهد ماند.
بی روی توام صبر و دل و هوش مبادبی یاد تو هر می که خورم نوش مباد
هوش مصنوعی: بدون presence of you، نه صبر دارم، نه دل و نه عقل. اگر به یاد تو نباشد، هر نوشیدنی که بنوشم، برایم خوشایند نخواهد بود.
هرچند ترا زمن نمی آید یادهرگز غم تو مرا فراموش مباد
هوش مصنوعی: هرچند که تو مرا به یاد نمیآوری، اما من هرگز غم تو را فراموش نخواهم کرد.