تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۲۰۷

دل چون ز جهان عیش یکسو افتاددر دام بلازان خم گیسو افتاد
تا با سر گیسوی تو هم زانو شدچون گیسوی تو در پس زانو افتاد