شمارهٔ ۲۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس ناامیدی و نگرانی خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که امروز حالش بسیار بد است و از افکار مردم درباره مسائل مختلف و نیز از تضاد این افکار رنج می‌برد. به نوعی، شاعر احساس می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند او را آرام کند و همه چیز به او ملال و ناراحتی می‌دهد.
امروز ملالی به کمالم داردباور نکنی که بر چه حالم دارد
هوش مصنوعی: امروز حال نگران و دلزدهای دارم. اگر باور نمیکنی، نمیتوانم بگویم که چقدر وضعیت من بد است.
از هر چه بر اندیشۀ مردم گذردزان چیز وز عکس آن ملالم دارد
هوش مصنوعی: هر آنچه که در ذهن مردم خطور کند، چه خوب و چه بد، من از آن چیز و حتی از معکوسش احساس ناراحتی و بیقراری دارم.