تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۲۵۹

با غنچه صبا چو دست اندر کش کردبشکفت ز شرم و چهره چون آتش کرد
دانست که نورسیده و ساده دلستاو را بدوسه قراضه زر دلخوش کرد