شمارهٔ ۳۴۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر زیبایی و تازگی طبیعت است. وقتی صبا (نسیم ملایم) سنبل را می‌شکند، بلبل نیز شروع به نواختن می‌کند و در این میان عاقلان تلاش می‌کنند تا به گل‌ها آسیب نرسانند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که ابله کسی است که بر روی گل‌ها توبه کند و به آن‌ها آسیب بزند، چرا که گل نماد زیبایی و لطافت است.
وقتی که صبا طرّۀ سنبل شکندساز طرب از نوای بلبل شکند
هوش مصنوعی: وقتی که نسیم، شاخههای گل خوشبو را بشکند، آواز خوش پرندهای آغاز میشود.
بر گل شکنند عاقلان توبت خویشابله باشد که توبه بر گل شکند
هوش مصنوعی: عاقلان بر روی گل پا نمیگذارند و نمیخرابی می‌کنند. تنها افراد نادان هستند که بر روی گل میروند و آن را خراب می‌کنند.