تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۳۷۲

وقتی که مرا می طرب در سر بودیکسر سخنم ز باده و دلبر بود
و امروز کزان حال همی اندیشمگویی که بجای من کسی دیگر بود