شمارهٔ ۳۹۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان میکند که اگر روح و احساساتش با یک نفس آرام شود، از درد و رنج او دود برمیخیزد و فضای تنفسش را تنگ میکند. او در تلاش است تا با اشک و آب چشمانش، هر آنچه که به غیر از تصویر محبوبش است را از درونش پاک کند.
گر سوز دلم یک نفس آهسته شوداز دود دلم راه نفس بسته شود
هوش مصنوعی: اگر آتش در دل من یک لحظه کم شود، از دودی که برمیخیزد، راه نفس کشیدن مانع میشود.
در دیده از آن آب همی گردانمتا هر چه نه نقش تست از آن شسته شود
هوش مصنوعی: در چشمانم آن آب را میچرخانم تا هر چیزی که متعلق به تو نیست، از آن پاک شود.