شمارهٔ ۴۱۲
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر دلتنگی و غم شاعر به خاطر معشوق است. شاعر می‌گوید هیچ چیز برایش دلنشین‌تر از غم معشوق نیست و تمام آرزوهای دلش در غم او خلاصه می‌شود. حتی اگر دلش جانش را بدهد، تا زمانی که اشک نریزد، آرامش نمی‌یابد. به طور کلی، شاعر عمیقاً به درد و غم عشق خود گرفتار شده است.
جانرا غم تو هیچ خوشتر نایدکار دل من جز بغمت بر ناید
هوش مصنوعی: دل من هیچ چیز دیگری را جز اندوه تو خوش نمیدارد و برای جانم هیچ کاری دلنشین‌تر از یاد تو نیست.
وین دل که مراست گر همه جان گرددتا خون نشود بچشم اندر ناید
هوش مصنوعی: این دل که مال من است، حتی اگر تمام جانم را هم فدای آن کنم، باز هم تا زمانی که خون نباشد، به چشمانم نخواهد آمد.