شمارهٔ ۴۶۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از دریایی به نام "کف" سخن میگوید که بسیار وسیع و عمیق است. او لطف و رحمت خداوند را میان دو حالت متضاد، آب و آتش، توصیف میکند. شاعر امیدوار است روزی خداوند وی را از اندوه و افسردگی نجات بخشد و درباره حال دلش یادآور شود.
ای بحر کف تو چون امل پنهاورلطف تو میان آب و آتش داور
هوش مصنوعی: ای دریا، دست تو چون املی است که در آن سرشار از مهربانی و لطف توست؛ و این لطف تو میان آب و آتش، در حکم داور است.
روزی که کفت داروی حرمان بخشداز حال من شکسته دل یادآور
هوش مصنوعی: روزی که دارویی برای درد و غم من پیدا شود، به یاد حال و وضعیت من دلشکسته خواهد افتاد.