تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۴۷۱

ای دل که ترا گفت این دم میخورکانگه که نباشی غم عالم میخور؟
نابودن خود بدیدۀ عقل ببینآنگه اگرت کری کند غم میخور