شمارهٔ ۴۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تصویری از عشق و جدایی می‌پردازد. او غم و درد ناشی از دوری محبوب را با تیزی پیکان و آتش هجران مقایسه می‌کند. اگرچه ممکن است زبان دشمنان در مورد او بد بگوید، اما او همچنان بر روی لب محبوبش دندان تیز می‌کند، یعنی آماده است تا از عشق خود دفاع کند.
ای غمزۀ خونریز تو چون پیکان تیزکردم بدم تو آتش هجران تیز
هوش مصنوعی: ای محبوب غمانگیز من، تو همچون تیر برّاق و تند هستی. من هم در آتش دوری تو به شدت میسوزم.
گر زآنکه زبان دشمنان کند شودمن بر لب تو باز کنم دندان تیز
هوش مصنوعی: اگر زبان دشمنان بلند شود، من دندان تیزم را بر روی لب تو نشان میدهم.