شمارهٔ ۶۲۵
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از درد و رنجی که شب‌ها به خاطر عشق و خیال محبوبش متحمل می‌شود، صحبت می‌کند. او در حالی که در تب و تنگنای عاطفی غرق شده است، خواهان لحظه‌ای است که بتواند خیال محبوب را در آغوش بگیرد. در نهایت، شاعر به تلاش‌های بی‌ثمر و حیله‌های مختلفی که برای رسیدن به آرامش و وصال محبوب کرده، اشاره می‌کند.
در موج سرشک و عرق تب جانمغرقه شده بُد دوش همه شب جانم
هوش مصنوعی: در زیر باران اشک و عرق ناشی از تب، جانم غرق شده و شب را به سختی گذراندهام.
تا صبح دمی به دستگیریِ خیالآمد به هزار حیله بر لب جانم
هوش مصنوعی: تا صبح لحظه‌ای به یاد تو مشغول هستم، و خیال تو با هزار ترفند بر روح و جان من چمبره زده است.