شمارهٔ ۷۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به گفتگو دربارهٔ نوشیدنی و می‌نوشی می‌پردازد. او می‌گوید که اگر از نوشیدن کمتر کنم، عذر من چیست؟ و عذرش را به زیبایی و مستی صبحگاهی می‌سنجند. در نهایت، او از شنونده می‌خواهد که تصمیم بگیرد آیا عذر او به اندازهٔ کافی منطقی است یا نه.
گفتی ز برای می که کمتر خور ازینآخر بچه عذر بر نداری سر ازین؟
هوش مصنوعی: تو گفتی از می برای من کمتر بنوش، اما حالا عذرت را نمیپذیرم که سر از این کار در نمیآوری؟
عذرم رخ یارو بادۀ صبحدمستانصاف بده چه عذر زوشن تر ازین؟
هوش مصنوعی: از منظره زیبای چهره یار و حالاتی که در صبح هنگام دارد، بهانهای بهتر از این برای توجیه وجودم نیست. ای انصاف، آیا چیزی میتواند زیباتر از این عذر باشد؟