شمارهٔ ۷۴۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساس helplessness و نیاز به کمک اشاره میکند. او میگوید کسی نیست که جان او را نجات دهد یا به او آرامش ببخشد. همچنین او تاکید میکند که خداوند بیعیب است و هیچ نقصی در او وجود ندارد، ولی دل او به خاطر مشکلاتش، از او دور شده است.
کس نیست که جان بنده برهاند ازویا داد من دل شده بستاند ازو
هوش مصنوعی: هیچکس نیست که جان من را از این چنگال نجات دهد یا اینکه دلم را از این وضعیت بستاند.
سبحان الله که نیست سرتاپایشعیبی که دلم عنان بگرداند ازو
هوش مصنوعی: خدا را سپاس که در هیچ کجای وجودش نقصی وجود ندارد و به همین دلیل دل من از او دور نمیشود.