شمارهٔ ۷۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از سختی‌های دل و احساساتی که به خاطر عشق و غم معشوقش تجربه می‌کند، صحبت می‌کند. او به ناتوانی خود در برابر این احساسات اشاره می‌کند و می‌گوید که جانش مانند شمعی در حال خاموشی است و غم معشوق به او فشار می‌آورد. به طور کلی، این سرود تجلی دلتنگی و رنج ناشی از عشق است.
شد در سر کار این دل کار افزایصبر و خرد و هر چه مرا بدبر جای
هوش مصنوعی: این دل من، با کار و فعالیتش باعث شده صبر و خرد من بیشتر شود و هر آنچه که مرا در موقعیتهای بد قرار داده، خودش را به نمایش گذاشته است.
جانی بسر آمدست چون شمع مراوان تیز ز دست غم تو بر سر پای
هوش مصنوعی: روح و جانم به پایان رسیده مانند شمعی که خاموش شده و غم تو مانند ضربهای تند بر سر و پای من فرود میآید.