شمارهٔ ۷۹۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و درد ناشی از عشق سخن می‌گوید. او به معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر او در شب گذشته به دل او گوش می‌داد و دلی سنگی نمی‌داشت، شاید می‌توانست غم‌های او را درک کند. شاعر این احساس را بسیار تلخ و عذاب‌آور می‌بیند و ابراز می‌کند که درد و غم ناشی از عشق او را به شدت رنج می‌دهد.
گر دوش بتم تالۀ من بشنودیبا سنگ دلی بر دل من بخشودی
هوش مصنوعی: اگر دیشب معشوقهام صدای نالهام را شنیده بود، با قلبی سنگی، قلبم را میبخشید.
وانچ از غم او کشید این سوخته دلگر خود شب دوشینه بدی بس بودی
هوش مصنوعی: آنچه را که از غم او این دل سوخته کشیده است، اگر خود شب را میخواندی، کافی بود.