شمارهٔ ۸۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به نبودن محبوب و زیبایی که لذت بوسه را به او بدهد اشاره میکند. او همچنین از خود برای رفع اندوه و افسوس در چنین شرایطی کمک میگیرد و در زمان مناسب، به طور مصنوعی به شادی و تظاهر به خوشحالی میپردازد.
چون نیست شکر لبی که بخشد بوسییا ممدوحی که باشدم ناموسی
هوش مصنوعی: وقتی که لبهای شکرین برای بوسیدن وجود ندارد یا معشوقی که بتوان به او افتخار کرد، چه ارزشی دارد؟
من نیز برای دفع هر افسوسیاندر خور وقت می کنم سالوسی
هوش مصنوعی: من هم برای اینکه از هر نوع ناراحتی دور بمانم، وقت خود را به بطالت نمیگذرانم و تلاش میکنم.