شمارهٔ ۸۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عاشقانه و تضاد میان عشق و درد سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر بار که معشوقه با آهنگی دلنشین او را تحت تاثیر قرار می‌دهد، دلش تنگ می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که در حالی که خود او به محبت و بوسه می‌پردازد، معشوقه با رفتارهای سرد و جنگ‌جویانه‌اش احساسات او را می‌آزارد. این تضاد میان عشق و رنج در روابط عاطفی را به تصویر می‌کشد.
هر دم زدنی بجور آهنگ کنیتا چون دهن خویش دلم تنگ کنی
هوش مصنوعی: هر لحظه با نغمهها و آوازهای مختلف دل من را بیشتر برای خودت میکشی و به یاد تو میاندازی.
تو سنگ زنی بر سر و من شکر کنممن بوسه زنم بر لب و تو جنگ کنی
هوش مصنوعی: تو به من آسیب میزنی و من تنها در عوض، محبت و نرمش نشان میدهم. من به تو عشق میورزم و تو همچنان در حال جدال و مبارزهای.