شمارهٔ ۳۷ - وله یمدحه ببلد الری و بهنیه بالنیروز.!
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به ستایش و تبریک ویژه‌ای به بزرگواران و عزیزان می‌پردازد. شاعر با استفاده از نمادهایی چون گل و لاله، خوشبختی و زیبایی زندگی را به تصویر می‌کشد و آرزو می‌کند که زندگی همواره مانند نوروز، سرشار از شادی و خوشبختی باشد. او به قدرت و بزرگی شخصیت‌های مورد نظر نیز اشاره کرده و از آنها می‌خواهد که همواره با عزم و اراده قوی در برابر مشکلات ایستادگی کنند. در کل، شعری است درباره اهمیت شادی، زیبایی و مقاومت در زندگی.
بزرگوارا روزت همیشه نوروزستچو وقت گل همه اوقات عمر تو خوش باد
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، روز تو همیشه شبیه نوروز است، چون در زمان شکوفایی گل، همه لحظات عمرت خوش و دلانگیز است.
بدامن تو هر آنکو گلی فشاند بقصدبسان گل همه عمرض زخار مفرش باد
هوش مصنوعی: هر کسی که به دامن تو گلی را میکارد، همچون گل، باید همه عمرش را از زخم خارها محافظت کند.
چو لاله هر که برت رخ نمی نهد بر خاکگر آب صرف خورد در مزاجش آتش باد
هوش مصنوعی: هر کسی که به تو توجهی نکند، مانند لالهای است که بر روی زمین افتاده. حتی اگر آب بنوشد، در وجودش آتش و حرارت احساس می‌کند.
کجا چو سر و درین روزگار آزادیستببندگی تو استاده، دست بر کش باد
هوش مصنوعی: در این زمانهی آزادی، چگونه میتوانی در قید و بند قرار داشته باشی؟ بگذار که دست تقدیر از تو دور شود.
چو شاه خلق تو عرض سپاه لطف دهدسلاح دارش سوسن، گلش سپرکش باد
هوش مصنوعی: وقتی که فرمانروای مردم، با مهربانی خود، به سپاهش وسیله و ابزار میدهد، گلها و زیباییها به عنوان سپر در برابر بادها قرار میگیرند.
بقصد مذهب نعمان هر آنکه سعی کندز باد قهر تو چون لاله دل مشُوش باد
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد به نیت دین نعمان تلاش کند، قلبش به مانند لالهای که در برابر باد توفانی است، پریشان و نگران خواهد بود.
حسود بدرگ اگر پرده کژ دهد با توچنان بریشم ناساز در کشاکش باد
هوش مصنوعی: اگر کسی حسود باشد و بخواهد بدی کند، مانند این است که اگر پردهای کج بیفتد، تو هم به مانند ریسمانی که در میان باد آسیب میبیند، دچار مشکل میشوی.
بران طویله که جاه عریض تو بکشندکمینه لاغری آن سپهر ابرش باد
هوش مصنوعی: در جایی که به تو جا و مقام میدهند، شاید به خاطر لاغری و نازکی وجودت، مثل آسمان ابری دیگران به تو ببالند.
بقصد جان عدو چون کمان کینه کشیمسیر عزم تو پرتاب تیر آرش باد
هوش مصنوعی: با قصد جان دشمن، مانند کمانی که تیر کینه پرتاب می‌کند، راه ارادهات را به سوی هدف بفرست.
سوی مصاعد رفعت که نسر واقع شدهمای رایت قدر تو مرغ مرعش باد
هوش مصنوعی: به سمت اوجهای بلندی که نسر (پرندهای بزرگ و بلندپرواز) در آنجا فرود آمده، همای (پرندهای دیگر که به نماد شانس و سعادت معروف است) نشانهای از مقام و ارزش توست، ای مرغ چشمنواز!
زکعبتین شب و روز در سکّرۀ چرخچو تاج نرگس نقش مقاصدت شش باد
هوش مصنوعی: در طول شب و روز، بر فراز قلهها و در میدان زندگی، زیبایی و شکوه تو مانند تاجی از گل، هدف و مقصودت را نمایان میسازد.
چو نیست لایق قربان جاه تو خصمتز تیر حادثه باری دلش چو ترکش باد
هوش مصنوعی: وقتی که کسی شایسته قربانی شدن برای مقام و منزلت تو نیست، در این صورت دشمن تو در تیراندازی حوادث زندگی، دلش مانند تیرکی خواهد بود که به راحتی پرواز می‌کند.
سلیل سلب تو یک دانۀ قلادۀ مجدکه جان جانها برخی آن پری وش باد
هوش مصنوعی: در این بیت، به زیبایی و ارزش انسان و وجود او اشاره شده است. گفته میشود که حتی یک ذره از وجود انسان، به اندازهی گرانبهایی چون یک دانهی گردنبند است که نشانهی افتخار و مقام است. همچنین بیان می‌کند که روح و جان انسان، ممکن است به زیبایی یک پری باشد که در دلها جای دارد. به طور کلی، این کلام بر ارزش و زیبایی درون انسان تأکید می‌کند.
اگر چه دامن کوهست جای پروردششچو لاله از دم لطف تو خرّم وکش باد
هوش مصنوعی: هرچند که دامن کوه مکان ایدهآلی برای رشد و پرورش اوست، اما مانند لاله، با لطف و محبت تو شکفته و شاداب میشود و وزش باد نیز به این شادابی میافزاید.
برای نازکی پای سایه پروردشبساط کوه که خار است اطلس ورش باد
هوش مصنوعی: برای نازکی پای سایه محبوبش، کوهی که خار دار است، مانند اطلس برای او باد میوزد.
کسی که دست سیه جز بخانه ات خواهدبه پنجه های سیه خانه اش منقّش باد
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد به خانهات با نیت بد وارد شود، بهتر است که سرنوشتش هم به بدی برود.
به باز همّت عالی اگر بپیماییچهار طاق فلک جمله کم ز یک رش باد
هوش مصنوعی: اگر با اراده و تلاش بالا به جلو بروی، تمام آسمان و ستارهها نیز کمتر از یک وزش باد برای تو خواهند بود.