شمارهٔ ۱۱۰ - و قال ایضاً
هوش مصنوعی: در این شعر، خواجه دوش شاعر را به عنوان اسب خاص خود میداند و تأکید میکند که این امر ناشی از نیکی و طبع بلند اوست. همچنین اشاره دارد که این اسب با وجود تنگی و محدودیتهایی که دارد، هنوز در آخور خود میدرخشد و زیباست.
بخشید خواجه دوش مرا اسب خاص خویشو انصاف این بود همه از طبع مکرمش
هوش مصنوعی: امشب خواجه اسب ویژهاش را به من بخشید و این عمل از روی طبیعت بلندپایه و بزرگوارش که شایسته بود، انجام شد.
و ربا ورم نداری آنک برو ببیناسبیست تنگ بسته و لیکن بر آخورش
هوش مصنوعی: به جای اینکه به فکر منافع شخصی و معاملات رباخواری باشی، نگاهی به اسبی که به شدت در جایی محبوس شده بینداز. این اسب به رغم اینکه در محدودیت قرار دارد، هنوز به آخورش دسترسی دارد.