شمارهٔ ۱۲۶ - وله ایضاً
هوش مصنوعی: این متن به انتقاد از مزدقانی و باورهای او می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که مزدقانی ادعا می‌کند که در خانه‌اش غذای حلال می‌خورد، در حالی که به واقع مال او حلال نیست. او اشاره می‌کند که مزدقانی از کجا می‌تواند ادعای حلال بودن داشته باشد و تنها در شرایط اضطراری است که ممکن است نان خود را بخورد، که در آن صورت، حرام به حلال تبدیل می‌شود. به طور کلی، این متن به تناقضات و نفاق‌های مزدقانی اشاره دارد.
ز مزدقانی باور کنم اگر گویدکه من بخانۀ خود می خورم طعام حلال
هوش مصنوعی: اگر مردی از مزدقان بگوید که من در خانه خود غذایی حلال میخورم، به او اعتماد میکنم.
نه آنکه مال حلالست مزدقانی راکدام مال که او دارد و کدام حلال؟
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که در دنیای کنونی، افراد با استفاده از نادرستترین راهها به ثروت میرسند. در اینجا پرسشی مطرح می‌شود که چه چیزی واقعاً حلال و درست است، وقتی شخصی که به مال حلال دست میزند، خود به نادرستی متهم می‌شود و ثروت او زیر سؤال میرود. به نوعی، این عبارت اشاره به فساد و تناقضهای اجتماعی دارد که باعث می‌شود مشخص کردن اینکه کدام مال حلال است، دشوار شود.
ولی ز ممسکی آنگاه نان خویش خوردکز اضطرار مر او را بود حرام حلال
هوش مصنوعی: او تنها زمانی نان خود را می‌خورد که به دلیل ناخوشی و اضطرار، آن نان برایش حلال شده باشد.