شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و توصیف پادشاهی به نام قزل ارسلان پرداخته است. شاعر از قدرت و عدالت او و تاثیری که بر جهان دارد، سخن می‌گوید. او بر این باور است که سلطنت قزل ارسلان باعث نظم و کمال در دنیای پیرامونش شده و برکات زیادی برای مردم به ارمغان آورده است.
شاعر به شکوه بزم‌های او، قدرت در نبرد، و بخشش‌اش اشاره می‌کند. او همچنین از نقش و تأثیر قزل ارسلان در تاریخ و زندگی مردم سخن می‌گوید، به‌ویژه در مقایسه با شخصیت‌های بزرگ تاریخی مانند سلیمان. در پایان، شاعر به این نتیجه می‌رسد که تمامی خود عالم در وجود و قدرت این پادشاه نهفته است و او را به عنوان یگانه و بی‌بدیل در نظر می‌گیرد.
هوالعید یسقی بکاس المدامهنیئالمن فاق کل الانام
هوش مصنوعی: عید خوشی است که با شادی و نوشیدن شراب همراه است و به کسی که در این حال غرق لذت است، برتری میدهد.
شهنشاه اعظم قزل ارسلانکه از عدل او یافت گیتی نظام
هوش مصنوعی: پادشاه بزرگ قزل ارسلان که به خاطر عدالتش دنیا به نظم و سامان رسید.
جهان داوری کاب شمشیر اوبشوید رخ شب ز گرد ظلام
هوش مصنوعی: جهان را قضاوتی چون شمشیر او پاک می‌کند و شبهای تاریک را از غبار ظلمت میزداید.
بداندیش را از تف قهر اوبه جای عرق خون چکد از مسام
هوش مصنوعی: شخص بداندیش به جای اینکه عرق عادی عرق کند، از خشم و قهر او به شدت دچار عذاب میشود و از او خون میچکد.
به بخشش همی فرق نتوان نهادمیان کف او و فیض غمام
هوش مصنوعی: در این بیت به این موضوع اشاره شده که نمیتوان تفاوتی بین بخشش کسی که دستش را دراز کرده و قهرمانان و وفاداران به ارمغان آورده به طرز خاصی، و برکات و فیضهایی که از ابرهای بارنده نازل میشود، قائل شد. هر دو نوع بخشش و نعمت به یک اندازه ارزشمند و مهم هستند.
زرفعت همی باز نتوان شناختکه قدرش کدام است و گردون کدام؟
هوش مصنوعی: از ارتفاع نمیتوان فهمید که ارزش آن چیست و آسمان چه جایگاهی دارد؟
شبانروزی از رونق بزم اوستکه بر دست نرگس برسته ست جام
هوش مصنوعی: زندگی و شادابی این بزم به خاطر زیبایی و جاذبهای است که نرگس به دستانش میآورد و باعث میشود جامها پر از شادی و سرور شوند.
زهی حمله قدرت اندر نبردشکسته دم صبح در کام شام
هوش مصنوعی: عجب نیرویی که در نبرد صبحگاهی به پیروزی می‌رسد و شامگاه را به کام می‌گیرد.
زچنگال شیران برون کرده ملکز کام نهنگان برآورده کام
هوش مصنوعی: از چنگال شیران رهایی یافته و سلطنت را از کام نهنگها گرفته و به دست آوردهام.
جناب تو را آسمان در پناهرکاب تو را سدره در اهتمام
هوش مصنوعی: ای عزیز، آسمان به خاطر تو در حفاظت است و درخت سدره به تو اهمیت میدهد.
تو آن کامکاری که در حل و عقدبه دست تو داده ست گیتی زمام
هوش مصنوعی: تو کسی هستی که برای حل مشکلات و مسائل، دنیا به تو اعتماد دارد و هدایت آن را به دست تو سپرده است.
تو آن شهسواری که گردون تندکمند مراد تو را گشت رام
هوش مصنوعی: تو آن شخصیت برجسته و باارزشی هستی که آسمان با تمامی سرعتش به دور تو چرخیده و آرزوهایت را به دست آورده است.
دل خصمت آمد به جوش ای عجبهنوز اندرو آن طمعهای خام
هوش مصنوعی: دل دشمن تو به تلاطم افتاده است، چه جالب که هنوز هم در آن آرزوهای ناپخته وجود دارد.
تویی آنکه در خاتم قدر تونگین تو گردون فیروزه فام
هوش مصنوعی: تو هستی آن کسی که در دنیای بزرگ، جایگاهی بسیار ارزشمند و خاص داری، مانند نگینی در خاتم، که بر گردون درخشان و آسمانی قرار گرفته است.
چو ناهید در مجلست صد ندیمچو خورشید در موکبت صد غلام
هوش مصنوعی: وقتی ناهید در مجلس تو حاضر است، مانند داشتن صد خدمتکار است و وقتی خورشید در بارگاه تو میتابد، مانند داشتن صد غلام است.
زشادی دستت چو می در قدحبخندد همی خنجر اندر نیام
هوش مصنوعی: وقتی که دستت از شادی مانند شرابی در جام بخندد، این نشان میدهد که در دل تو نیز حس خنجر پنهانی وجود دارد.
چو با دشمنت راز گوید فلکدهد بر زبان سنانت پیام
هوش مصنوعی: وقتی که با دشمن خود راز بگویی، آسمان پیام تو را بر زبان میآورد.
به تو پایدار است گیتی از آنکعرض را به جوهر بماند قیام
هوش مصنوعی: جهان به خاطر تو پایدار و ثابت است، زیرا وجود حقایق و جوهرهای واقعی در آن، همیشه برقرار میماند.
وجود تو تا دست درهم ندادنشد صنعت آفرینش تمام
هوش مصنوعی: وجود تو تا زمانی که دست در دست کسی قرار نگرفت، آفرینش به کمال نرسید.
کفت حاصل دخل دریا و کانبپرداخت در حاجب خاص و عام
هوش مصنوعی: چندین بار جویای نظر و خواستهی مردم بود، اما در نهایت برای دستیابی به آرزوهای خود، هزینههای زیادی پرداخت.
ستم بر کف سایلان می کنندز دریا و کان می کشند انتقام
هوش مصنوعی: ظالمها بر کسانی که از دریا طلب یاری میکنند، ظلم میکنند و از آنها انتقام میگیرند.
در این مدت از غیبت رایتتکه در ضل او چرخ دارد مقام
هوش مصنوعی: در این مدت که از غیبت پرچمت گذشته، موقعیتی که در سایهاش حرکت می‌کند همچنان پابرجاست.
چه دانی که چون راست بنشسته بودمزاج جهان بر جفای کرام
هوش مصنوعی: چه میدانی که زمانی که همه چیز به درستی پیش میرفت، حال و هوای دنیا تحت تاثیر ظلم و ستم عدهای قرار گرفت؟
ندانست کانفاس عدل تو زودمعنبر کند مملکت را مشام
هوش مصنوعی: هرگز ندانسته بودم که بوی خوش عدالت تو میتواند به سرعت کشور را معطر کند.
مراکز هنر سرکشم بر فلکبمالند در زیر پای لئام
هوش مصنوعی: هنرهای سرکش من همچون ستارهها بر آسمان میدرخشند و در پای کسانی که به دنبال بهرهکشی و فریب هستند، قرار میگیرند.
جهان بر دلم آن جراحت نهادکه نتواندش داد نیز التیام
هوش مصنوعی: دنیا جراحتی به دل من زد که هیچ درمانی نمیتواند آن را بهبود بخشد.
مرا ز آتش طبع در مدح توزبانی ست چون آب داده حسام
هوش مصنوعی: زبان من در ستایش تو به قدری نرم و روان است که مانند آبی است که از حسام (شمشیر) ریخته شده باشد.
قفسهای افلاک را تا ابدنیفتد چو من مرغ دیگر به دام
هوش مصنوعی: تا زمانی که من هستم، هیچ پرنده دیگری به دام نخواهد افتاد.
منم کز زمین بوس این درگه ستچو هدهد مرا تاج بر سر مدام
هوش مصنوعی: من کسیام که از زمین این درگاه را میبوسم، مثل هدهدی که همیشه تاجی بر سر دارد.
اگر خدمت تخت بلقیس کردسعادات این سدره بر من حرام
هوش مصنوعی: اگر بتوانم به بلقیس خدمت کنم، دیگر سعادت این درخت سدر بر من حرام است.
ندانم سلیمان ثانی چرادر این چندگاهم نبرده ست نام؟
هوش مصنوعی: نمیدانم چرا سلیمان دوم در این مدت کوتاه، نامش را بر زبانها نمیآورد.
تو جاوید بادی که هرگز نکردچو تو شاه بر کار عالم قیام
هوش مصنوعی: تو همان باد جاودانی هستی که هیچ شاهی مانند تو در کارهای جهان برنخاسته است.
چه می گویم این لفظ بر من خطاستکه خود کل عالم تویی والسلام
هوش مصنوعی: من نمیدانم چه بگویم، زیرا این کلمات برای من خطا هستند؛ چرا که تو تنها حقیقت و تمام جهان هستی.