شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش پادشاهی پرداخته که مهدی مبارک و مظهر عدالت و سخاوت است. او به صفات اخلاقی و فضل او اشاره می‌کند و می‌گوید که در زمان او، چرخ دوران به خوشی می‌چرخد و حتی پادشاهان دیگر در برابر عظمت او سر تعظیم فرود می‌آورند. شاعر از برکات حکومت او، زیبایی و سعادت سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید می‌کند که او مقام و منزلت بالایی دارد. در نهایت، او وجود او را نعمت بزرگی برای مردم می‌داند و از خداوند می‌خواهد که همیشه او را یاری کند و توفیقش را افزایش دهد.
سر برافراخت بر سپهر برینمهد میمون پادشاه زمین
هوش مصنوعی: سر خود را بر آسمان بلند کرده، مهدی خجسته و خوشبخت، پادشاه زمین است.
زبده مکرمت زبیده وقتمریم روزگار و عصمت دین
هوش مصنوعی: بهترین ویژگیها و فضیلتهای مریم، در عصر خود، در حمایت از دین و پاکی او نمایان است.
آنک در خانقاه عصمت اودرس تشریف خواند روح امین
هوش مصنوعی: در خانقاه او، که مکانی برای پرورش روحانی و معنوی است، روح پاک و مطمئن، درس قدسی و مقام والای او را آموخته است.
وانکه حکمش ز حلقه بیرون کردچرخ پیروزه رنگ را چو نگین
هوش مصنوعی: کسی که سرنوشتش او را از دایرهٔ عادی خارج کرد، مانند نگینی درخشان و خاص در میان رنگهای پیروزمند چرخ روزگار میدرخشد.
ای به عدل و سخا رسانیدهرایت ملک را به علیین
هوش مصنوعی: ای که به عدالت و بخشندگی، پرچم سلطنت را به اوج بردهای.
نابسوده صبا ز حرمت توزلف شمشاد و عارض نسرین
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی به خاطر زیبایی و حرمت تو همانند زلف درخت شمشاد و چهره گل نسرین است.
چرخ در عهد تو ندیده بهمسینه کبک و پنجه شاهین
هوش مصنوعی: در زمان تو، سرنوشت و گردش روزگار به گونهای است که هرگز تضاد یا نزاعی میان موجودات ضعیف و قوی دیده نمیشود.
پیش مهد بلندت از دهشتپادشاهان در اوفتاده ز زین
هوش مصنوعی: در مقابل مهد بلند تو، به خاطر ترس و وحشت از پادشاهان، آنها از زینهای خود به زمین افتادهاند.
بر جنابت به سجده تعظیمخسروان بر زمین نهاده جبین
هوش مصنوعی: بر اثر پاکی و خلوص تو، سر به خاک میسایند و به تو احترام میگذارند، همانطور که پادشاهان بر زمین میافتند و سر به سجده میگذارند.
کرده رضوان دعای دولت توماه رویان خلد را تلقین
هوش مصنوعی: خداوند به فرشتگان بهشت دعا کرده که برای تو ای زیبا رویان، نعمت و خوشبختی را فراهم کنند.
آسمان از لطایف کرمتکمری بسته چون مجره متین
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر زیبایی و خوشخلقیات، به مانند دختری با کمر باریک و محکم، به خود میبالد.
زهره را از طوایف نعمتگوشواری رسیده چون پروین
هوش مصنوعی: زهره از خانوادههای ثروتمند به خوبی برخوردار است و به اندازهای زیبا و درخشان است که مانند ستاره پروین میدرخشد.
از پی خاک آستانه توزلف جاروب کرده حورالعین
هوش مصنوعی: حورالعین برای پاکیزه کردن خاک درگاه تو، زلفش را بهکار گرفته است.
حرم عصمتت چو پرده غیبنه گمان ره برو برد نه یقین
هوش مصنوعی: حرم پاکی و معصومیت تو مانند پردهای از عالم غیب است؛ نه اینکه به راحتی بتوان به آن نزدیک شد و نه اینکه با قطعیت و یقین بتوان به آن دست یافت.
گر قبول تو سایه بر گیردبرکشد آفتاب خنجر کین
هوش مصنوعی: اگر مورد پسند تو باشد، سایهام را برمیدارد و آفتاب، خنجر کینه را به دوش خواهد کشید.
گر شکوهت نقاب بگشایدمژده در دیده ها شود زوبین
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو نمایان شود، دیگران با شوق و حیرت به تو نگاه خواهند کرد.
وهم را پرده دارت از پس دربانگ بر می زند که دور نشین
هوش مصنوعی: آوای دوری از پشت در به گوش میرسد و خیال را دعوت می‌کند که از جلوهها و تصورات دور باشی.
عقل را پاسبانت از سر باممیل در دیده می کشد که مبین
هوش مصنوعی: عقل تو مانند یک نگهبان از بالای بام توجهش را به تو معطوف کرده تا نگذارد چیزی را ببینی که نباید ببینی.
روز چند از غبار عارضه ایگشت رخسار عافیت پر چین
هوش مصنوعی: چند روزی از زندگی سپری شد که در این مدت، چهره آرامش و سلامتی ما پر از نشانههای زحمت و رنج شده است.
آخر از فتح باب صحت دادآسمان آن غبار را تسکین
هوش مصنوعی: در نهایت، پس از گشایش و روشن شدن وضعیت، آسمان به آن گرد و خاک آرامش میبخشد.
لطف ها کرد کردگار در آنشکرها کرد روزگار درین
هوش مصنوعی: خداوند مهربانیها را نثار کرده و زمانه نیز در این شکرگزاری، بر خوبیها افزوده است.
پادشاها تویی که در شانتنظم من بنده آیتی ست مبین
هوش مصنوعی: ای پادشاه، تو آن چنان بزرگی که نظم و سرود من، نشانه واضحی از مقام توست.
چون زبان در سنانت بگشایمبر کشد چرخ نعره تحسین
هوش مصنوعی: وقتی زبانم را به مدح و ستایش تو باز کنم، چرخ زمان به نعره و فریاد تحسین در میآید.
دست چون بر دعات بردارمروح قدسی بجان کند آمین
هوش مصنوعی: وقتی دستم را برای دعا بلند میکنم، روح پاک و مقدسی به جانم میتابد و می‌گوید آمین.
از ره شعر منگرم که مرادر دل از علم گنجهاست دفین
هوش مصنوعی: به شعر من توجه کن، زیرا در دل من دانش و داناییهای پنهانی وجود دارد.
شاعری در مذاق همت منبی ضرورت نمی شود شیرین
هوش مصنوعی: شاعری که به خاطر اراده و تلاش من به وجود آمده باشد، بدون دلیل خاصی نمیتواند برایم لذتبخش و خوشایند باشد.
ظلم شیرویه دان که شیرین کردتلخی زهر بر دل شیرین
هوش مصنوعی: ظلم شیرویه را در نظر بگیر که چگونه تلخی زهر را بر دل شیرین تبدیل کرد.
تا زیزدان بود معونت خلقباد یزدان تو را همیشه معین
هوش مصنوعی: تا زمانی که خداوند به کمک مردم مشغول است، امیدوار باش که او همیشه یاور تو خواهد بود.
هر که چون گل دو رویه شد با توباش از خار بستر و بالین
هوش مصنوعی: هر کسی که مانند گل دوتا رو باشد، با تو بماند، زیرا که در کنار او تیغها و دردها وجود دارد.
وانک از جان نه آفرین به تو گفتاز جهان افرین برو نفرین
هوش مصنوعی: اگر از دل جان به تو تحسین گفته شد، از جهان فقط نفرین میکنی.