شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: این شعر به وصف ویژگی‌ها و عظمت یک شخصیت برجسته می‌پردازد. شاعر با بیان این که چشم زمانه نظیر او را نادیده گرفته و سیاست و خرد او بر دو جهان حاکم است، از قدرت و اهمیت آن شخصیت سخن می‌گوید. ستارگان و اقبال جهانی، همه تحت فرمان او هستند و به نیکی از او حمایت می‌کنند.
شاعر به زیبایی و شکوه قصر او اشاره می‌کند و آن را با اشیاء آسمانی چون ستاره و ماه مقایسه می‌کند. همچنین به جلوه نور و روشنایی در قصر او اشاره دارد که نشان از مقام بلند او دارد. او از امنیت و آسایشی که زیر سایه این شخصیت تجربه می‌شود، صحبت می‌کند و بیان می‌کند که دنیا از ستم روزگار در امان است.
در انتها، شاعر دعایی برای استمرار جشن و شادی در دربار او دارد و بر این امید است که جهانیان از لطف و محبت او بهره‌مند شوند. این شعر نمایانگر ستایش و تحسین از یک شخصیت والا و بزرگ است.
زهی نظیر تو چشم زمانه نادیدهسیاستت به سزا گوش چرخ مالیده
هوش مصنوعی: به چه زیبایی تو همچون چشمی در دنیای پر از نادانی به سیاست و تدبیرت، آگاه و توانمد هستی. زمان نیز به ناز و فریب چرخش خود را به تو میمالد.
خرد که بر دوجهان نافذست فرمانشدر آستان تو جز بندگی نورزیده
هوش مصنوعی: عقل و خردی که بر تمام دنیا حاکم است، در برابر تو فقط باید به صفت بندگی رفتار کند و هیچ کار دیگری نکند.
ستارگان که ز آفاق بر سر آمده اندز خط حکم تو یک ذره سر نپیچیده
هوش مصنوعی: ستارهها که از دوردستها در آسمان درخشیدهاند، حتی یک لحظه هم از مسیر فرمان تو منحرف نشدهاند.
بگشته صورت اقبال گرد جمله جهانهزار باره و آنگه در تو بگزیده
هوش مصنوعی: سرنوشت خوش به دور و بر آمده و بارها در جهان جریان داشته، اما در نهایت به تو توجه کرده و تو را انتخاب کرده است.
ز سنجق سیهت نور فتح می تابدچو روشنایی چشم از سیاهی دیده
هوش مصنوعی: از سنجاق سیاه تو نور پیروزی میتابد، مانند روشنی چشم که از تاریکی پلک ناشی می‌شود.
محیط چرخ سرا پرده ای ست جاه تو رادرو بساط مراد تو گسترانیده
هوش مصنوعی: دنیای اطراف تو مانند پردهای است که مقام و موقعیت تو را در خود جای داده و آرزوها و خواستههایت را در آن فراهم کرده است.
به فر دولتت این قصر آنچنان آمدکه مثل آن نه بدیده ست کس نه بشنیده
هوش مصنوعی: این قصر به قدری زیبا و باشکوه است که هیچ کس نه چیزی مانند آن را دیده و نه شنیده است.
چه گویمش؟ که سپهری ست پر ستاره و ماهز حسن بر فلک آفتاب خندیده
هوش مصنوعی: چه بگویم دربارهاش؟ آسمان پر از ستاره و ماه، زیباییاش را به شکل آفتابی که به آسمان میخندد، به نمایش گذاشته است.
برای زینت دیوار و سقف او به حیلزمانه رنگ ز رخسار حور دزدیده
هوش مصنوعی: برای زیباتر کردن دیوار و سقف او، به تدبیر روزگار، رنگ از چهره حوری دزدیده شده است.
درو به وقت قدوم مبارکت مه و مهرز زیر پای چو طفلان نثار برچیده
هوش مصنوعی: زمانی که تو با مهربانی و جمال خود به ما میآیی، زمین را مانند کودکان با گل و خوشبو میفرشند و به زیر پای تو میریزند.
ز روشنایی سقف و هوای او در ویهمی نماید اسرار غیب پوشیده
هوش مصنوعی: از روشنی سقف و هوای او، رازهای پنهان عالم در او نمایان می‌شود.
از آن زمان که من او را مَثَل زدم به سپهرسپهر یک سروگردن ز فخر بالیده
هوش مصنوعی: از زمانی که من او را به مثالی در آسمان تشبیه کردم، آسمان هم به خاطر این تشبیه، مانند سروی گردن کشیده از افتخار پر شده است.
بخفته در کنف او به امن و آسایشجهانی از ستم روزگار ترسیده
هوش مصنوعی: در آغوش او، در آرامش و ایمنی به سر میبرد، از ظلم و ستم روزگار در وحشت است.
ز غیرت و حسد فرش اَزرَقَش صدرهسپهر ازرق بر خویشتن بجوشیده
هوش مصنوعی: به خاطر غیرت و حسد، آسمان آبی رنگش از خود در حال جوشیدن است.
ظهیر قصه قصری بدین درازی چیست؟نباشد این نمط از عاقلان پسندیده
هوش مصنوعی: پرسش این است که دلیل طولانی شدن داستان چیست؟ چنین شیوهای از حکمت و عقلانیت مورد پسند عاقلان نیست.
حدیث کو ته وشیرین بگوی کو خاکی ستعنایت ملکش بر فلک رسانیده
هوش مصنوعی: داستانی را بیان کن که زیبا و شیرین است، چرا که این خاکی که در آن زندگی میکنیم، به لطف و عنایت خداوند به آسمانها راه یافته است.
همیشه بزم شهنشه درو مزین بادجهان به شادی او جام مهر نوشیده
هوش مصنوعی: همیشه مهمانی پادشاه باید با زیبایی و شادابی همراه باشد و جهان به خاطر شادی او پر از خوشی و عشق باشد.