شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این متن به ستایش خداوند و عظمت او می‌پردازد. شاعری بر این نکته تأکید می‌کند که بندگان خسته و دلتنگ به درگاه خداوند آمده‌اند و در پی برآورده کردن نیازهای خود هستند. او به فضل و نعمت‌های الهی اشاره می‌کند و می‌گوید که به خاطر ارزش خاک پای خداوند، تمام دنیا را می‌توان در مقابل او نهاد. همچنین به تاریکی و ظلمی که در جهان وجود دارد، اشاره می‌کند و از دوری آن از نور خداوند سخن می‌گوید. در نهایت، او به حسادت‌هایی که در دنیا وجود دارد و تاثیر آن بر زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند.
ای خداوندی که خاک درگهت را ز اعتقادخستگان تیر محنت نوش‌دارو کرده‌اند
هوش مصنوعی: ای خداوندی که زمین مقدست را کسانی که خسته و ناامیدند با درد و رنج و تلخی خود تسکین دادهاند.
تا عروس ملک در پیوند شاهیت آمده استدر جهان پیوند ظلم و فتنه یک سو کرده‌اند
هوش مصنوعی: عروس ملک به عنوان نماد زیبایی و رواج سلطنت به دنیا آمده و در این میان، ظلم و فتنه از صحنه حذف شدهاند.
نه فلک بر خوان اِنعامت به پنج انگشت آزقرب ده نوبت شکم را چار پهلو کرده‌اند
هوش مصنوعی: آسمان با پنج انگشت خود نعمتهایش را بر سر سفرهات نمیآورد، بلکه شکم نیازمندان را به چهار طرف پر می‌کند.
اجتماع اختران دانی که در میزان چراستخود نکو دانی که آن خدمت چه نیکو کرده‌اند
هوش مصنوعی: میدانی چرا ستارهها در یک جا جمع شدهاند؟ زیرا این جمع شدن نشاندهندهی خدمت و خوبیهایی است که آنها انجام دادهاند.
از برای قیمت یک ذره خاک پای تونقد هفت اقلیم گردون در ترازو کرده‌اند
هوش مصنوعی: برای ارزش یک ذره از خاک پای تو، تمام داراییها و ثروتهای هفت اقلیم جهان را در ترازویی قرار دادهاند.
حاسدت در حبس محنت باد دایم چار میختا طناب خیمه آفاق شش تو کرده‌اند
هوش مصنوعی: دوست حسود تو همیشه در رنج و عذاب باشد، زیرا که به اندازه چهار میخ، زحمت و مشکلاتی برای تو به وجود آوردهاند که همچون طنابی برای خیمهای بزرگ در آفاق گسترده است.