شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و عظمت یک فرد خاص اشاره دارد که به نظر می‌رسد دارای دانش و علم بی‌نظیری است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس در دنیا نمی‌تواند با او مقایسه شود و وسعت علم و جاه او به حدی است که می‌تواند بر همه چیز تسلط داشته باشد. همچنین، شاعر از سختی در بیان احساسات و عواطف خود خبر می‌دهد و به این امر می‌پردازد که چگونه می‌توان کلمات مناسب برای توصیف این عظمت را به کار برد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که علم و دانش او همچون دریایی عمیق و غنی است که در هر زمان، گوهرهای ارزشمندی از آن به دست می‌آید.
ایا نموده به صد علم در جهان معجزتویی که دهر نظیر تو نیز ننماید
هوش مصنوعی: آیا نمیبینی که تو با صد علم و دانش در جهان معجزهگری؟ زیرا زمانه هیچ مشابهی مانند تو را نشان نمیدهد.
محیط جاه تو تا غایتی ست در وسعتکه بر محدب گردون به نقطه ای ساید
هوش مصنوعی: محیط بزرگی که تو در آن قرار داری، به اندازه ای وسیع است که به دورترین نقطه آسمان هم می‌رسد.
جواب قطعه و تشریف اگر چه دیر کشیدرهی چگونه زبان عتاب بگشاید
هوش مصنوعی: هرچند که پاسخ به این موضوع و حضور در آن به تأخیر افتاد، چگونه میتوانم با زبان تندی به آن بپردازم؟
که دست و طبع تو بحر علوم و کان عطاستز بحر و کان نه به هر وقت در و زر زاید
هوش مصنوعی: دست و خلاقیت تو مانند دریا از دانش و آگاهی پر است و ثروت و نعمتها از این دریا به دست می‌آید، اما این برکت همیشه و در هر زمانی به وجود نمیآید.