شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از فردی می‌پردازد که به جای هنر و توانمندی، به دروغ و نیرنگ متوسل شده است. شاعر به صورتی طنزآمیز و کنایه‌آمیز به او می‌گوید که به خاطر نادرستی‌هایش، هنرمندان زیادی از گرسنگی می‌میرند. همچنین به ویژگی‌های منفی او، مانند بدخلق بودن و دروغگویی، اشاره می‌کند و به او می‌گوید که حتی در پاسخگویی‌اش به دیگران هم نمی‌تواند کار درستی انجام دهد.
ای به زیر هزار خر بندهپشت خم کرده همچو خر پشته
هوش مصنوعی: ای کسی که زیر بار سنگین زندگی خم شدهای، همچون شتری که بارش را بر دوش دارد.
صد هنرمند را ز گرسنگیگوز گند و دروغ تو کشته
هوش مصنوعی: بسیاری از هنرمندان به خاطر دروغ و فریب تو جان خود را از دست دادهاند و تحت فشار و مشکلات شدید قرار دارند.
ای ترش کرده روی چون تتماجچند برابرو افکنی رشته؟
هوش مصنوعی: ای با روی ترش و عبوس، مانند ابر بهاری، آیا میتوانی با چهرهات غم و اندوه را از بین ببری و بر مشکلات غلبه کنی؟
قلتبانی و زن بمزد و بغاور جوابم دهی زنت هشته
هوش مصنوعی: اگر از شوهران خود بپرسی که چه کار کنم و جواب بدهی، همسر تو در این میان هشت است.
این متن به نوعی به روابط عاطفی و دستورات در زندگی زناشویی اشاره دارد.