شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ناتوانی از فرار از سختی‌ها و ظلم زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که نمی‌توان از زحمت و بی‌رحمی روزگار فرار کرد و عقل نیز از درک این رنج‌ها عاجز است. تصویر "طاس نگون" به این معناست که مانند سطلی که آب را بر سر مردم می‌ریزد، مشکلات زندگی به همگان فرود می‌آید و هیچ راهی برای گریز از آن‌ها وجود ندارد.
نتوان ز جفای چرخ گردنده گریختدست ستمش به عقل بر نتوان بیخت
هوش مصنوعی: از ظلم و ستم دنیا نمی‌توان گریخت و عقل انسان نیز نمیتواند به تنهایی در برابر این سختی‌ها مقاومت کند.
آن طاس نگون به گردن آویخته بادچون سطل که آب روی مردم همه ریخت
هوش مصنوعی: آن شخص که حالت سرش بیمو و طاس است، مانند سطلی است که آبش را بر سر مردم می‌ریزد.