شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این بیت، خسرو وقتی که با شادابی جامی مینوشد، به معانی عمیق و زیبا میاندیشد. او میگوید که اگر خداوند گاهگاهی این گمشده را با لطف و رحمت خود به یاد آورد، از رحمت او کاسته نخواهد شد.
خسرو چو به خرمی قدح بر داردوز ابر بیان در معانی بارد
هوش مصنوعی: زمانی که خسرو با خوشحالی جامی در دست میگیرد، معانی و الفاظ همچون باران از ابر بیان او فرو میریزند.
از رحمت او چه کم شود گر گه گاهاین گمشده را به لطف خود یادآرد؟!
هوش مصنوعی: اگر خداوند گاهی به یاد این گمشده بیفتد، آیا رحمت او کمتر خواهد شد؟