شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از دوری یار و غم دلخواهی میگوید. او احساس میکند که بدون دوستش، زندگیاش به سختی و بلا میگذرد و ایامش به آرامی و بیهدف میگذرد. چشمانش پر از اشک و دلش پر از آتش است، نشاندهندهی عمیقترین احساسات و دردهای او در نبود معشوق.
ای دوست نبودیم و نیم خوش بی توشد... خود بلاکش بی تو
هوش مصنوعی: ای دوست، ما با هم نبودیم و با اینکه از دوری تو ناراحتیم، خود عذابم بدون تو بیشتر شده است.
ایام به خیره خیره بر من بگماشتچشمی و دلی پر آب و آتش بی تو
هوش مصنوعی: روزها با حسرت و حسرت به من نگاه میکنند و دلم پر از اشتیاق و احساسات متضاد است که بی تو ایجاد شده است.