شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف حالتی می‌پردازد که در آن در یک روز زیبا و دل‌انگیز، از یک جام شراب می‌نوشد. اما او تنها به خاطر وجود یک دوست که در درونش احساس صفا و پاکی دارد، احساس خوشحالی می‌کند. در واقع، او می‌گوید که لذت واقعی زندگی تنها از طریق دوستی و روابط عمیق انسانی به دست می‌آید، نه فقط از نوشیدن شراب.
در ده می لعل لاله گون صافیبگشای ز حلق شیشه خون صافی
هوش مصنوعی: در روستا، جام زهرهای که رنگ لالههای قرمز را دارد، را پرکن و از حلقهی شیشهای آن، خون صاف و زلالی بریز.
کامروز برون ز جام می نیست مرایک دوست که دارد اندرون صافی
هوش مصنوعی: امروز از نوشیدن شراب خبری نیست؛ من تنها کسی را نیاز دارم که در دلش پاکی وجود داشته باشد.