شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و لطافت رخساره محبوبش اشاره میکند و او را با سعادت و خوشبختی همنام میداند. همچنین، زیبایی زلف او را توصیف میکند و میگوید که هیچ چیز به زیبایی او نمیرسد.
رخساره نازنینت ای سرو سهیهم نام سعادت است و هم روز بهی
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو، ای سرو خوش قد، هم نشانهای از خوشبختی است و هم بیانگر روزی روشن.
پهلو که کند ازو چو زلف تو بهی؟کورا نه چو خال تو بود روسیهی؟
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم از زیبایی و جذابیت موی تو دل بکنم؟ آیا غیر از تو، کسی دیگری میتواند اینگونه خیرهکننده باشد؟