رباعی شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از گذر زمان و تاثیر عشق بر دلش سخن میگوید. او به یاد تجربههای عاطفیاش میافتد و از دوستش میخواهد که دستی به دلش بزند تا احساسات عمیقش را درک کند؛ چرا که این احساسات مانند تیر از زرهای که بر تن دارد، عبور کردهاند.
بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشتسیلاب محبتم ز دامن بگذشت
هوش مصنوعی: زمانی گذشت و من نمیدانم چه بگویم که بر من چه گذشته است. برای من، سیلاب عشق و محبت مانند آبی است که از دامنم عبور کرده و رفته است.
دستی به دلم فرو کن ای یار عزیزتا تیر ببینی که ز جوشن بگذشت
هوش مصنوعی: ای معشوق نازنین، دستت را به دل من بزن تا ببینی تیر عشق چقدر عمیق و دردناک است.