رباعی شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: این بیت شعر به توصیف تغییرات طبیعت و احساسات انسانی در نوروز می‌پردازد. به هنگام فرارسیدن نوروز، سیلاب‌ها و جاری شدن آب از کوه‌ها نشان‌دهنده‌ی تغییر و تحول است. در این بین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که با وجود این همه تغییر و جریان، احساس دل‌تنگی و سختی در دل معشوق افزایش می‌یابد.
نوروز که سیل در کمر می‌گرددسنگ از سر کوهسار در می‌گردد
هوش مصنوعی: در زمان نوروز، وقتی که باران باعث جاری شدن سیلاب میشود، سنگها هم از بالای کوه‌ها به پایین سرازیر میشوند.
از چشمهٔ چشم ما برفت این همه سیلگویی که دل تو سخت‌تر می‌گردد
هوش مصنوعی: از چشمان ما این همه اشک ریخته شده، گویی دل تو هر لحظه بیشتر به سختی میگراید.