بخش ۱۹ - مثل
هوش مصنوعی: این متن به بیان اهمیت پاکی و دوری از پلیدی‌ها می‌پردازد. تاکید می‌کند که انسان باید از کارهای ناپسند دوری کند و تن به گناهان ندهد، زیرا در نهایت روز قیامت باید از اعمال خود پاسخگو باشد. همچنین به این نکته اشاره دارد که گناهان می‌توانند انسان را در این دنیا و آخرت دچار درد و رنج کنند. در نهایت، مفهوم توبه و بازگشت به سوی خداوند و تلاش برای پاکی مورد تأکید قرار می‌گیرد.
پلیدی کند گربه بر جای پاکچو زشتش نماید بپوشد به خاک
هوش مصنوعی: هرگاه گربهای بر جای پاکی پلیدی کند، زشتیاش آن مکان را میپوشاند و آن را ناپاک میسازد.
تو آزادی از ناپسندیده‌هانترسی که بر وی فتد دیده‌ها؟
هوش مصنوعی: تو از چیزهای ناخوشایند و ناپسند نمیترسی، زیرا تو نگاهی به آنها نداری.
براندیش از آن بندهٔ پرگناهکه از خواجه مخفی شود چند گاه
هوش مصنوعی: به این فکر کن که چگونه بندهای که گناهای زیادی دارد، مدتی از چشم خواجه پنهان میشود.
اگر برنگردد به صدق و نیازبه زنجیر و بندش بیارند باز
هوش مصنوعی: اگر او به صداقت و نیاز بازنگردد، دوباره او را با زنجیر و بند به اینجا خواهند آورد.
به کین‌آوری با کسی برستیزکه از وی گزیرت بود یا گریز
به جنگ و ستیز با کسی برو مگر اینکه بدانی یا توان غلبه بر او را داری یا اگر او بر تو غلبه کرد، راهی برای گریز و نجات هست.
کنون کرد باید عمل را حسابنه وقتی که منشور گردد کتاب
هوش مصنوعی: حالا باید عملها را بررسی کنیم، نه زمانی که کارها به کتاب و نوشته تبدیل شود.
کسی گرچه بد کرد هم بد نکردکه پیش از قیامت غم خود بخورد
هوش مصنوعی: اگر کسی به دیگری هم آسیب بزند، در واقع به خود ضرر میزند؛ زیرا او باید پیش از روز قیامت، به فکر غم و درد خودش باشد.
گر آیینه از آه گردد سیاهشود روشن آیینهٔ دل به آه
هوش مصنوعی: اگر آینه به خاطر اندوه سیاه شود، دل که آینهی واقعی انسان است با اندوه روشنتر خواهد شد.
بترس از گناهان خویش این نَفَسکه روز قیامت نترسی ز کس
هوش مصنوعی: بترس از کارهای نادرستی که انجام میدهی، زیرا در روز قیامت باید با عواقب آنها روبرو شوی و در آنجا نمیتوانی از کسی یا چیزی فرار کنی.