تناجی
سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۲۱

عنقا بشد و فر هماییش بماندزیبندهٔ تخت پادشاییش بماند
گر مه بگرفت صبح صادق بدمیدور شمع برفت روشناییش بماند