رباعی شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به fleeting بودن عمر اشاره می‌کند و از شوق زندگی و لحظات خوش می‌گوید. او می‌خواهد که از زندگی لذت ببرد و از زمان نیفتد، چرا که ممکن است با خواب غفلت، فرصت‌های خوب از دست برود. در نهایت به اهمیت استفاده از زمان به ویژه برای نماز و عبادت اشاره دارد.
داد طرب از عمر بده تا برودتا ماه برآید و ثریا برود
هوش مصنوعی: بگذار خوشی و لذت عمرت را به دست بیاوری تا زمانی که ماه در آسمان نمایان شود و ستارهها درخشش خود را از دست بدهند.
ور خواب گران شود بخسبیم به صبحچندانکه نماز چاشت از ما برود
هوش مصنوعی: اگر خواب سنگین شود، بیایید تا صبح بخوابیم، البته تا زمانی که نماز صبح از ما فوت نشود.