شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، سخن از احساس ذلت و نابسامانی است که با ظهور و حضور معشوق به زندگی و نشاط تبدیل می‌شود. خفت و ضعف موقت بوده و با ظهور او، دل‌ها دوباره زنده و پر انرژی می‌شوند.
خفتی و به خفتنت پراکنده شدیمبرخاستی و به دیدنت زنده شدیم
هوش مصنوعی: در زمانی که خواب بودی، ما هم به خاطر خواب تو پراکنده شدیم؛ اما وقتی بیدار شدی و تو را دیدیم، زندگی دوباره در ما جاری شد.