شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به ناپایداری و بی‌ثباتی دولت و سرزمین اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که شب و روز هرکدام به نحوی فراروی هم قرار دارند. او توصیه می‌کند که باید از فرصت‌ها به خوبی استفاده کرد و دست به اقدام زد، زیرا اگر تلاشی نشود، ممکن است همه چیز تغییر کند و از دست برود.
چنین که هست نماند قرار دولت و ملککه هر شبی را بی‌اختلاف روزی هست
هوش مصنوعی: حالت و آرامش دولت و ملک به این صورت نمیماند، زیرا هر شب بهطور ناخودآگاه روزی به وجود میآید.
چو دست دست تو باشد دراز چندان کنکه دست دست تو باشد اگر بگردد دست
هوش مصنوعی: اگر دستانت دراز است، تا جایی که میتوانی آنها را دراز کن، اما اگر دستانت بچرخند و تغییر کنند، باز هم به همان شکل ادامه بده.