شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بیان میکند که اگر کسی جاهلانه و بیموقع در مورد شخصی به بدی حرف بزند و او را به فسق متهم کند، گناه خود او بدون دلیل و توضیح مشخص نخواهد شد. در واقع، تنها اعتراف آن شخص میتواند نشاندهنده حقیقت باشد.
گر سفیهی زبان دراز کندکه فلانی به فسق ممتازست
هوش مصنوعی: اگر کسی نادان به خود اجازه دهد که دربارهی دیگری صحبت کند و او را به فسق و بدی متهم کند، باید بدانیم که این فرد خود عیبجو و نادان است.
فسق ما بیبیان یقین نشودو او به اقرار خویش غمازست
هوش مصنوعی: کارهای ناپسند ما با زبانی بیپرده بیان نمیشود و او خود با اعترافش گواهیدهنده بر این مسأله است.