تناجی
سعدی شیرازی

شمارهٔ ۳۲

ماه را دید مرغ شب پره گفتشاهدت روی و دلپذیرت خوست
وینکه خلق آفتاب خوانندشراست خواهی به چشم من نه نکوست
گفت خاموش کن که من نکنمدشمنی با وی از برای تو دوست