شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به مظلومیت و بی‌دفاعی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر کسی در برابر ظلم و ستم تو دست به اقدام بزند، قدرتش به اندازه‌ای نیست که بتواند به مقابله با تو بپردازد. شاعر همچنین به احساس بی‌پناهی خود در برابر کشته شدن بی‌گناهی که خودش بوده، اشاره می‌کند و می‌گوید هیچ‌کس نمی‌تواند از او دفاع کند.
آن را که تو دست پیش داریکس تیغ بلا زدن نیارد
هوش مصنوعی: کسی که به تو نزدیک است و حمایتت می‌کند، هیچ‌کس جرات آسیب زدن به او را ندارد.
ما را که تو بی‌گنه بکشتیکس نیست که دست پیش دارد
هوش مصنوعی: ما که تو بدون هیچ گناهی ما را به زحمت انداختی، هیچ‌کس نیست که برای کمک به ما جلو بیاید.