شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به طمع و خودخواهی اشاره می‌کند. شخصی با امید به سود زیاد و فوری، اقدام می‌کند، اما در نهایت، ناامیدی و خسارت به بار می‌آورد. این مثال به صورت نمادین با داستان خر و بارش بیان شده است که همزمان با دعای او، سیل می‌آید و هر دو (خر و بار) را می‌برد. این مضمون نشان‌دهنده این است که طمع و وابستگی به نتایج سریع می‌تواند به عواقب ناخوشایند و از دست دادن سرمایه‌ها منجر شود.
طمعِ خام که سودی بِکُنَمسود، سرمایه به‌یک‌بار بِبُرد
هوش مصنوعی: امید به سود زود و بیزحمت، ممکن است موجب از دست رفتن تمام سرمایهام شود.
خَر، دعا کرد که بارَش بِبَرَندسیل بِگْرفت و خَر و بار بِبُرد
هوش مصنوعی: خر دعا کرد که بارش را ببرند، اما سیل آمد و هم خر و هم بار را برد.