تناجی
سعدی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۶

ای غرّه به رحمت خداونددر رحمتِ او، کسی چه گوید؟
هرچند مؤثّر است بارانتا دانه نَیَفکَنی، نَرویَد