شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها به یادآوری خاطرات گذشته می‌پردازد. او با وجود اینکه از نظر دانش و فطرت در سطح بالایی است، احساس خستگی و کسالت می‌کند و از شرایط موجود شکایت می‌کند. او به نهادن خود در خدمت دیگران و همچنین جستجوی سلامتی و امنیت اشاره دارد. شاعر بر دیانت و اخلاص تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که از زندگی در دیار عرب و یا مواهب مادی دوری جسته است. در کل، این اشعار نشان‌دهنده نوعی بی‌قراری و جستجوی معنا در زندگی است.
بود در خاطرم که یک چندیگرچه هستم به اصل و دانش خر
هوش مصنوعی: به یاد دارم که مدتی است، هرچند من دارای اصل و دانش هستم، اما به نحوی شبیه به یک خر به نظر میرسم.
به خرد با فرشته هم پهلوسخن نظم، نظم دانهٔ در
هوش مصنوعی: با عقل و هوش خود، به مانند فرشتگان، در سخن شیرین و منظم که همانند دانهای از خرماست، هماهنگی و زیبایی ایجاد کن.
تا مگر گردد از ایادی توتنگم از مرده ریگ مردم پر
هوش مصنوعی: این جمله بیانگر این است که تا وقتی که از قدرت یا سلطهی تو احساس تنگنا کنم، از چیزهایی که باقی مانده یا مربوط به یک دوران گذرا و مرده است، پر خواهم شد. به نوعی اشاره دارد به اینکه انسانها باید از گذشته و تجربیات آن آگاه باشند، ولی در عین حال نباید اجازه دهند که آن گذشته آنها را محدود کند یا تحت فشار قرار دهد.
چون نبودیم در خور خدمتگفت عفوت که السلامة مر
هوش مصنوعی: زمانی که حضور نداشتیم و نمیتوانستیم خدمت کنیم، عفو و بخشش برای ما حکم سلامت است.
بندگی درت کنم چندیبی‌ریا همچو ایبک و سنقر
هوش مصنوعی: میخواهم مدتی بدون هرگونه نفاق و تظاهر به تو خدمت کنم، مانند ایبک و سنقر که از شخصیتهای معتبر تاریخ هستند.
ترک کردیم خدمت و خلعتنه دیار عرب نه شیر شتر
هوش مصنوعی: ما از خدمت و مقام گذشتهایم، نه در سرزمین عرب و نه در نزدیکی شیر شتر.