تناجی
سعدی شیرازی

شمارهٔ ۱۴۸

پادشاهان پاسبانانند مر درویش راپند پیران تلخ باشد بشنو و بدخو مباش
چون کمند انداخت دزد و رخت مسکینی ببردپاسبان خفته خواهی باش و خواهی گو مباش