شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به جایگاه والای خود در دیوان و مقامات اشاره می‌کند، اما با صراحت می‌گوید که اگر به خدمت نمی‌آید، بخاطر آگاهی او از نقص‌های خود است. وی می‌گوید که خودنمایی و ادعای کمال در چنین شرایطی خلاف عقل است و از فضیلت‌ها برای جلب نظر دیگران تلاش می‌کند. به طور کلی، متن به تواضع و واقع‌نگری درباره‌ی توانایی‌ها و وضعیت خود می‌پردازد.
مرا گر صاحب دیوان اعلیچرا گوید به خدمت می‌نیایی
هوش مصنوعی: چرا آنکس که مقام بلندی دارد و میتواند به من توجه کند، از من میپرسد که چرا به خدمت او نمیروم؟
چو می‌دانم قصور پایهٔ خویشخلاف عقل باشد خودنمایی
هوش مصنوعی: زمانی که می‌دانم که نقص و کمبود در جایگاه خودم موجب مخالفت با عقل میشود، چه دلیلی برای خودبزرگبینی دارم؟
بای فضیلة أسعی الیکمو کل الصید فی جوف الفراء
هوش مصنوعی: به خاطر خوبیها و فضیلتهایی که دارم به سمت شما میآیم و همه شکارها درون خز حیوانات است.